Əbül-Haris İsa ibn Vərdan əl-Mədəni (ərəb. ابن وردان; v. 777) — on qiraət imamlarından Əbu Cəfər əl-Mədəninin iki ravisindən biri.[1] Rəmzi ərəb əlifbasındakı "عى" hərfləridir.[2]
| İbn Vərdan | |
|---|---|
| ərəb. ابن وردان | |
| Vəfat tarixi | 777 |
| Fəaliyyəti | üləma, qari |
Mədinəlidir. Ləqəbi "Həzzə"dir.
Qiraəti Əbu Cəfər əl-Mədənidən, Nafi ibn Əbdürrəhmandan və Şeybə ibn Nəsahdən öyrənmişdir. Ondan da ərz yolu ilə İsmayıl ibn Cəfər əl-Ənsari, Qalun və Vəqidi kimi şəxslər qiraət öyrənmişdir.
İbn əl-Cəzəri onu "usta muqri", "doğurdan da sağlam və etibarlı bir ravi" adlandırmış və hicri 160-cı (777) ildə vəfat etdiyini qeyd etmişdir.[3]
- ↑ Altıkulaç, Tayyar. "İbn Verdan". TDV İslâm Ansiklopedisi. 1999. 18 fevral 2026 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 18 fevral 2026.
- ↑ Mürsəlov, Mirniyaz. "On qiraət imamı və onların raviləri", BDU İlahiyyat Fakültəsinin Elmi Məcmuəsi (PDF) (az.). 2010.
- ↑ İbn əl-Cəzəri, Məhəmməd. Ən-Nəşr (ərəb). I. Qahirə: Darül-kütubil-elmiyyə. tarixsiz. 179.