Əl-Əqidə (ərəb. العقيدة) — Əhməd ibn Hənbəlin əqidə ilə bağlı əsəri.[1]
| Əl-Əqidə | |
|---|---|
| ərəb. العقيدة | |
| Müəllif | Əhməd ibn Hənbəl |
| Janr | əqidə |
| Orijinalın dili | ərəb dili |
Əsər Əhməd ibn Hənbəldən 10-a yaxın tələbəsi vasitəsilə nəql olunmuşdur. Əsərin hissələri müxtəlif formalarda dövrümüzə qədər gəlib çatmışdır. "əl-Əqidə" Əbdülvahid ibn Əbdüləziz ət-Təmiminin rəvayəti əsas götürülərək M. Həmdi əl-Fiqi tərəfindən "Təbəqatül-Hənəbilə"nin sonunda,[2] Əbu Bəkr əl-Həllalın rəvayəti əsas götürülərək də Əbdüləziz İzzəddin əs-Seyrəvan tərəfindən nəşr olunmuşdur (Dəməşq: 1988). Əsərin bəzi nüsxələrinın adı "Kitabül-Etiqad"dır.[3]
- ↑ Kandemir, M. Yaşar. "Ahmed b. Hanbel". TDV İslâm Ansiklopedisi. 1989. 21 yanvar 2026 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 21 yanvar 2026.
- ↑ İbn Əbu Yalə, Məhəmməd. Təbəqatül-Hənəbilə (ərəb). II. Qahirə. 1952. 293–308.
- ↑ Çələbi, Katib. Kəşfüz-Zünun (ərəb). II. 1393.