Qızartıotu

Qızartıotu
Qızartıotu
Elmi təsnifat
	Domen: Eukariotlar Klad: Diaphoretickes Ranqsız: Arxeplastidlər Aləm: Bitkilər Klad: Streptofitlər Klad: Ali bitkilər Klad: Çoxsporlu bitkilər Klad: Borulu bitkilər Klad: Toxumlu bitkilər Klad: Çiçəkli bitkilər Klad: Evdikotlar Klad: Bazal evdikotlar Klad: Superasteridlər Klad: Asteridlər Klad: Lamidlər Dəstə: Göyzabançiçəklilər Fəsilə: Göyzabankimilər Yarımfəsilə: Göyzabankimilər Triba: Səfərotukimilər Cins: Qızartıotu
Beynəlxalq elmi adı
	Echium L., 1753[…];
ITIS	31896
NCBI	21610
EOL	49195

Qızartıotu (lat. Echium) — bitkilər aləminin göyzabançiçəklilər dəstəsinin göyzabankimilər fəsiləsinə aid bitki cinsi.

Azərbaycanda 4 növü yayılmışdır, lakin dekorativ gülçülükdə bir növü -əyriçiçək qızartıotu (E.lycopsis) istifadə olunur. Bu bitkinin hündürlüyü 30 sm-ə çatır, budaqlı gövdəsi və uzunsov sallaq yarpaqları olan çiçəkləri gövdələrin uclarında sıx hamaşçiçəkləri toplanmışdır. Hazırda güllərin rənginə görə bir-birindən fərqlənən göyrəyin bir çoxu sortu məlumdur. Onlar göy, ağ, çəhrayı rəngdə olur. Bitkinin toxumlarını 20x25 sm sxem üzrə torpağa əkməklə çoxaldırlar. O, günəşli yerdə yaxşı bitir.Bitkinin köklərinin çürüməməsi üçün qum və çınqıldan drenaj düzəltmək lazımdır. Ofis interyerlərinin bəzədilməsində bu bitkilərdən istifadə etmək məqsədyönlüdür.

Sinonimləri

Heterotipik sinonimləri

Argyrexias Raf.
Echion St.-Lag.
Isoplesion Raf.
Larephes Raf.

Növləri

Echium acanthocarpum Svent.
Echium aculeatum Poir.
Echium albicans Lag. & Rodr.
Echium amoenum Fisch. & C.A.Mey.
Echium anchusoides Bacch., Brullo & Selvi
Echium angustifolium Mill.
Echium arenarium Guss.
Echium asperrimum Lam.
Echium auberianum Webb & Berthel.
Echium × bailaderense A.A.Weller
Echium bethencourtii A.Santos
Echium boissieri Steud.
Echium × bond-spraguei Sprague & Hutch.
Echium bonnetii Coincy
Echium brevirame Sprague & Hutch.
Echium callithyrsum Webb ex Bolle
Echium candicans L.f.
Echium canum Emb. & Maire
Echium clandestinum Pomel
Echium creticum L.
Echium decaisnei Webb & Berthel.
Echium flavum Desf.
Echium gaditanum Boiss.
Echium giganteum L.f.
Echium glomeratum Poir.
Echium handiense Svent.
Echium hierrense Webb ex Bolle
Echium horridum Batt.
Echium humile Desf.
Echium hypertropicum Webb
Echium italicum L.
Echium judaeum Lacaita
Echium khuzistanicum Mozaff.
Echium × lemsii G.Kunkel
Echium leucophaeum (Webb ex Christ) Webb ex Sprague & Hutch.
Echium × lidii G.Kunkel
Echium longifolium Delile
Echium lusitanicum L.
Echium modestum Ball
Echium montenielluense Delage
Echium nervosum W.T.Aiton
Echium onosmifolium Webb & Berthel.
Echium pabotii Mouterde
Echium parviflorum Moench
Echium perezii Sprague
Echium petiolatum Barratte & Coincy
Echium pininana Webb & Berthel.
Echium pitardii A.Chev.
Echium plantagineum L.
Echium portosanctense J.A.Carvalho, Pontes, Bat.-Marques & R.Jardim
Echium rauwolfii Delile
Echium rosulatum Lange
Echium rubrum Forssk.
Echium sabulicola Pomel
Echium salmanticum Lag.
Echium simplex DC.
Echium spurium Lojac.
Echium stenosiphon Webb
Echium strictum L.f.
Echium suffruticosum Barratte
Echium sventenii Bramwell
Echium × taibiquense P.Wolff & Rosinski
Echium tenue Roth
Echium thyrsiflorum Masson ex Link
Echium triste Svent.
Echium trygorrhizum Pomel
Echium tuberculatum Hoffmanns. & Link
Echium velutinum Coincy
Echium virescens DC.
Echium vulcanorum A.Chev.
Adi qızartıotu (Echium vulgare L.)
Echium webbii Coincy
Echium wildpretii H.Pearson ex Hook.f.

İstinadlar

↑ Linney K. Genera plantarum eorumque characteres naturales, secundum numerum figuram, situm, & proportionem omnium fructificationis partium. 5 Stokholm: 1754. S. 68. doi:10.5962/BHL.TITLE.746
↑ Linnaeus C. Species Plantarum (lat.): Exhibentes plantas rite cognitas ad genera relatas. 1753. C. 1. S. 139.

Həmçinin bax

[_42db018bfa4a0bf9-1] Linney K. Genera plantarum eorumque characteres naturales, secundum numerum figuram, situm, & proportionem omnium fructificationis partium. 5 Stokholm: 1754. S. 68. doi:10.5962/BHL.TITLE.746

[_fe666a12ba8e3bb3-2] Linnaeus C. Species Plantarum (lat.): Exhibentes plantas rite cognitas ad genera relatas. 1753. C. 1. S. 139.

[1]

[2]