Əbül-Həsən Rəvh ibn Əbdilmömin ibn Əbdə (Qurrə) əl-Bəsri (ərəb. روح; v. 847 və ya 848) — qiraət alimi, Yaqub əl-Hədrəminin iki ravisindən biri. Rəmzi ərəb əlifbasındakı "حه" hərfləridir.[1]
| Rəvh | |
|---|---|
| ərəb. روح | |
| Vəfat tarixi | 847 və ya 848 |
| Elm sahəsi | qiraət |
Həyatı haqqında məlumatlar olduqca azdır.
Qiraəti Yaqub əl-Hədrəmidən öyrənmişdir.
Ondan Əbu Yalə əl-Mövsili, Abdullah ibn Əhməd ibn Hənbəl, Əbu Züra ər-Razi və başqaları hədis nəql etmişdir. Buxari "Cəmius-səhih"ində onun bir rəvayətinə yer vermişdir.[2] Əbu Hətim onu "saduq", Əbu Əmr əd-Dəni isə "siqa bir alim" hesab etmişdir.[3] İbn Hibban da "əs-Siqat"ında onun tərcümeyi-halına yer vermişdir.[4]
Rəvh hicri 233-cü (847–848) ildə vəfat etmişdir.[5]
- ↑ Mürsəlov, Mirniyaz. "On qiraət imamı və onların raviləri", BDU İlahiyyat Fakültəsinin Elmi Məcmuəsi (PDF) (az.). 2010.
- ↑ Bədül-xəlq (ərəb). 8.
- ↑ İbn əl-Cəzəri. Qayətün-Nəhayə (ərəb). I. Beyrut. 1982. 285.
- ↑ İbn Hibban. Əs-Siqat (ərəb). VIII. Heydərabad (Hindistan). 1973–1979. 244.
- ↑ Altıkulaç, Tayyar. "Ravh b. Abdülmü'min". TDV İslâm Ansiklopedisi. 2007. 20 fevral 2026 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 20 fevral 2026.