Gallicolumba rufigula — Göyərçinlər fəsiləsinə aid quş növü.
| Gallicolumba rufigula | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| | ||||||||
| Elmi təsnifat | ||||||||
|
XƏTA: parent və rang parametrlərini doldurmaq lazımdır. ???: Gallicolumba rufigula |
||||||||
| Beynəlxalq elmi adı | ||||||||
|
||||||||
| ||||||||
Gallicolumba rufigula təxminən 22-24 sm uzunluğunda və 121-137 qram ağırlığındadır. Başında qırmızı "qızartı" ləkəsi var, bədəni isə açıq qəhvəyi və boz rənglə örtülüdür. Qarın hissəsində ağ rənglə əhatə olunmuş sarı ləkə var. Bəzi fərdlərin başında və bədənində mavi işarələr olur. Bu orta ölçülü yer göyərçini əsasən düzənlik meşələri və təpə ətəklərində yaşayır. Qırmızımtıl beli və qanadları, solğun boz-mavi diaqonal naxışlarla zəngindir ki, bu da onu eyni növ digər quşlardan fərqləndirir.
Gallicolumba rufigula zəif, trillə bənzəyən bir səs çıxarır, həmçinin bir neçə saniyə davam edən yumşaq mırıltıya bənzər bir səsi var.
Gallicolumba rufigulanın əsas qidası həşəratlardır, lakin həmçinin yerə düşmüş meyvələr, toxumlar və hətta torpaq qurdları ilə də qidalanır. Qida axtarışını əsasən yerə tökülmüş yarpaqlar arasında aparır. Bu quş əsasən yer üzərində tapılan qidalara güclü şəkildə asılıdır.
- "Gallicolumba rufigula rufigula"
- "Gallicolumba rufigula alaris"
- "Gallicolumba rufigula helviventris"
- "Gallicolumba rufigula orientalis"
- "Gallicolumba rufigula rufigula"
- "Gallicolumba rufigula septentrionalis"
Beynəlxalq Təbiəti Mühafizə Birliyi (IUCN) Gallicolumba rufigulanı az təhlükə altında" (Least Concern) kimi qiymətləndirib.[3]
- ↑ Integrated Taxonomic Information System (ing.). 1996.
- ↑ IOC World Bird List Version 6.3. 2016. doi:10.14344/IOC.ML.6.3
- ↑ BirdLife International. "Gallicolumba rufigula". IUCN Red List of Threatened Species. 2018. 2018: e.T22691009A130176182. doi:10.2305/IUCN.UK.2018-2.RLTS.T22691009A130176182.en. İstifadə tarixi: 12 noyabr 2021.
- Bruce M. Beehler, Thane K. Pratt: Birds of New Guinea; Distribution, Taxonomy, and Systematics. Princeton University Press, Princeton 2016, ISBN 978-0-691-16424-3.
- David Gibbs, Eustace Barnes, John Cox: Pigeons and Doves. A Guide to the Pigeons and Doves of the World. Pica Press, Sussex 2001, ISBN 90-74345-26-3.
- Alois Münst und Josef Wolters: Tauben – Die Arten der Wildtauben, 2. erweiterte und überarbeitete Auflage, Verlag Karin Wolters, Bottrop 1999, ISBN 3-9801504-9-6.
- Gerhard Rösler: Die Wildtauben der Erde – Freileben, Haltung und Zucht. Verlag M. & H. Schaper, Alfeld-Hannover 1996, ISBN 3-7944-0184-0.